جهان پیمایی

جهان پیمایی. [ ج َهام ْ پ َ / پ ِ ] ( حامص مرکب ) عمل جهان پیما. سیاحت.

عمل جهان پیما سیاحت

💡 قطره پیمایی ست کار ساقی بزم فلک خشک می گردد ایاغش، تا لبی تر می کنی

💡 گر غرقه دریایی این خاک چه پیمایی ور بر لب دریایی چون روی نمی‌شویی

💡 وگرنه زود دهی جان به باد گر چون شمع برآوری ز هوا سر به باد پیمایی

💡 پیشه‌اش روز به دنبال نکویان رفتن شب چه پنهان ز تو تا صبح قدح ‌پیمایی

💡 بشنو سخن وحدت ای تشنه که آب آنسوست بیهوده چه پیمایی این دشت سرابی را

💡 جز پشیمانی ندارد حاصلی طول امل چند پیمایی مکرر این ره پیموده را؟