لغت نامه دهخدا
جامه شرم. [ م َ / م ِ ی ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عفت. پاکدامنی. حیا:
ز سر تاج فرهنگ بفکنده ای
ز تن جامه شرم برکنده ای.فردوسی.
جامه شرم. [ م َ / م ِ ی ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عفت. پاکدامنی. حیا:
ز سر تاج فرهنگ بفکنده ای
ز تن جامه شرم برکنده ای.فردوسی.
عفت و پاکدامنی
💡 باد اگر بر من اوفتد ببرد که نماندهست زیر جامه تنی
💡 یاد او در سینه کردم جامه بوی گل گرفت دم زدم از زلف او هنگامه بوی گل گرفت