جامه ٔ حلکاری

جامه حلکاری. [ م َ / م ِ ی ِ ح َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) جامه ای که از طلای محلول بر آن نقش کرده باشند. ( آنندراج ) ( بهار عجم ):
ز کار غیر گره وا نمی تواند کرد
کسی که در گرو جامه های حلکاری است.قبول ( از آنندراج ).

جامه ای که از طلای محلول بر آن نقش کرده باشند

💡 جامه کان نرسد بر قد و لایق نبود بر تو پوشیده نماند که از او ببریدم

💡 جامه هاى نازك و كلفت از ابريشم به تن كرده روبروى هم مى نشينند (53).

💡 ولا بزرگ بود چون بلا بزرگ بود نشان فراخور شأن‌ست و جامه درخور بر

💡 فرمود كه: نه، بلكه مى گشائيد جامه را و عورت او را مكشوف تر مى كنيد.

💡 در ماتم او، آب بقا جامه سیه کرد آن روز که او تشنه لب از دار فنا رفت

💡 چو عقد را بمیانه چو تیغ را بگهر چو حلقه را بنگین و چو جامه را بطراز