جای بگذاشتن

جای بگذاشتن. [ ب ُ ت َ ] ( مص مرکب ) جای را رها کردن. رفتن: چون از این فصل خارج شد برخاست و جای بگذاشت. ( تاریخ طبرستان ).

جای را رها کردن

💡 تا چند چو کرم پیله بر خویش تنیم چون هرچه تنیده، رَسْم، بگذاشتن است

💡 بوقت صبح خوش خفتن نه شرط است مرا بگذاشتن سرمست و مخمور

💡 چه می‌خواهم از طارم افراشتن؟ همینم بس از بهر بگذاشتن

💡 در محفلت که شرع بدو چشم روشنست کوری بدشمنان تو بگذاشتن رواست

💡 سیر چیست از جزو خود بیرون شدن ذرهگی بگذاشتن گردون شدن

💡 بشمشیر و داد این جهان داشتن چنین رفتن و خوار بگذاشتن