تیره ٔ کامل

واژه «تیرهٔ کامل» یک ترکیب وصفی و کنایی است که در متون کهن فارسی و لغت‌نامه‌های قدیمی آمده است. این عبارت کنایه از ماه است و برای توصیف زیبایی، درخشندگی و تمامیت آن به کار می‌رود. گاهی «تیرهٔ کامل» به صورت استعاری برای اشاره به قمر یا ماه کامل در آسمان شب نیز به کار رفته است. این ترکیب در ادبیات و شعر برای تمجید از زیبایی یا تمامیت چیزی استفاده می‌شود و نشان‌دهنده صفتی عالی و کامل است. از نظر لغوی، «تیره» به معنی سایه یا رنگ است و «کامل» نشان‌دهنده تمامیت و کمال آن است. بنابراین وقتی گفته می‌شود «تیرهٔ کامل»، منظور ماه کامل و درخشنده است که کنایه از زیبایی و جلوه آن دارد. این اصطلاح در شعر و نثر ادبی برای توصیف جلوه‌های زیبا و کامل آسمان یا اشیاء به کار می‌رود و بار استعاری نیز دارد.