تکینۀ تنها

[ریاضی] ← نقطۀ تکین تنها

💡 ناید از ممکن تنها چون کار حاجت افتاد به واجب ناچار

💡 دانه کی داشت شاخ و برگ و نوا ؟ شد هزار ار چه بود یک تنها

💡 ماند تنها شاه عالمگیر تو چون شد ای ترک فلک شمشیر تو؟

💡 من نه تنها اسیر زلف توام کیست کامروز از کمند تو جست

💡 در خرابی بی پر افتاده به خاک داده تن تنها و بی کس در هلاک

💡 چو تنها بدی در صف کارزار چه یک مرد پیشش چه پنجه هزار