توبه فریب. [ ت َ / تُو ب َ / ب ِ ف ِ / ف َ ] ( نف مرکب ) آنکه توبه کرده را فریب دهد و او را به شکستن توبه ترغیب نماید. فریب دهنده تائب. تشویق کننده توبه کرده در ارتکاب گناه تازه:
مست نوازی چوگل بوستان
توبه فریبی چو مل دوستان.نظامی.رجوع به توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.
آن که توبه کرده و فریب دهد و او را به شکستن توبه ترغیب نماید. توبه دهنده تائب.
💡 بار دیگر توبهها را سوختی درسوختی بار دیگر فتنه را انگیختی انگیختی
💡 ماه روزه ست و مرا شربت هجران روزی روز توبه ست و ترا نرگس جادو سرمست
💡 و يا اين است كه در غير آن چيزى كه از آن توبه كرده گمراه نشود كه در اين صورت
💡 او دنیا را ترک کرد. به دنیا اعتنا نکرد. نزد خداوند بلند مرتبه توبه کرد.
💡 تا کشیدم باده واعظ توبه میفرمایدم صبر کن ای بی مروت تا خمارم بگذرد
💡 9 سحر، گناه است و بايد از آن توبه كرد. (ليغفرلنا خطايانا... من السحر)
