تغافل ورزیدن

تغافل ورزیدن. [ ت َ ف ُ وَ دَ ] ( مص مرکب ) تغافل کردن. و رجوع به تغافل و دیگر ترکیبهای آن شود.

( مصدر ) تغافل کردن.

💡 این جا نه خطا عیب و نه طاعت هنرست ورزیدن تسلیم و رضا معتبرست

💡 زاهدا! نوشیدن می از سر اخلاص و صدق بهتر از ورزیدن زهد است با شید و ریا

💡 چون بمهر دوست ورزیدن مرا نیکوست نام گر بطعن دشمنان بدنام باشم ننگ نیست

💡 نداشت لایق شأن تو مدحتی واعظ مگر ز روی خجالت سکوت ورزیدن

💡 بس محال است درین راه خطرناک، ای دل عشق ورزیدن و از بیم بلا ترسیدن

💡 ای عادت تو خشم و جفا ورزیدن وز چشم تو شاید این سخن پرسیدن