تسلط پنداری

💡 آنکه ما را شیوهٔ تعلیم جز یاری نداد شیوهٔ یاری ترا تعلیم، پنداری نداد

💡 چنان ز عشق سرگشته است پنداری که همچو نقطه فتاده به حلقه پرگار!

💡 میرسد تیغ بکف بر سر من پنداری بت پیمان شکنم بر سر پیمان آمد

💡 «من از طریق رنگ نوعی احساس هم ذات پنداری کامل با فضا پیدا می‌کنم؛ احساسی که واقعٱ مرا آزاد می‌سازد.»

💡 به خون تشنه است چندانی که از خط خاک می لیسد به ظاهر گرچه لعل یار سیراب است پنداری

💡 تحیر صورتی نگذاشت در آیینه‌ام بیدل صفای خانه‌ای دارم که سیلابست پنداری

💡 در روانشناسی، تسلط پنداری زمانی رخ می‌دهد که فرد به اشتباه تصور می‌کند می‌تواند بر تمام حوادث غیرقابل پیش‌بینی زندگی خود کنترل کامل داشته باشد.

💡 بسیاری از استرس‌ها و اضطراب‌های انسانی ناشی از تسلط پنداری بر آینده‌ای است که در واقعیت هیچ کنترلی بر آن وجود ندارد و غیرقابل پیش‌بینی است.

💡 برای رسیدن به آرامش ذهنی، انسان باید از تسلط پنداری دست بردارد و واقعیت محدودیت‌های خود را در مواجهه با جریان حیات بپذیرد.