تریاق الطین

لغت نامه دهخدا

تریاق الطین. [ ت َ / ت ِرْ قُطْ ط ] ( ع اِ مرکب ) بگیرند گِل ِ مختوم و حب الفار راستا راست بکوبند و به روغن گاو بمالند و چرب کنند و به انگبین بسرشند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

جمله سازی با تریاق الطین

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گر تو فرستیم زهر، ور تو پسندیم درد، زهر تو تریاق دل، درد تو درمان من

💡 مرا تریاق از مهر علی هست طبیبم داد گر جلاب مسموم

💡 زخم که جانان زند همسر مرهم شناس زهر که سلطان دهد همبر تریاق نه

💡 گه از آب، آتش برانگیخته به هم زهر و تریاق آمیخته

💡 پیش طبیبش سر بنه یعنی مرا تریاق ده زیرا در این دام نزه من زهرها نوشیده‌ام

💡 ای غمزده تریاق محبت به کف آور تا زهر غم دهر تو را جان نگزاید

💡 پزشکان دوران باستان برای درمان بیماری‌های گوارشی و دفع سموم از بدن، دستور استفاده از تریاق الطین که حاوی ترکیبات رسی بود، استفاده می‌کردند.

💡 در دانش داروسازی قدیمی، تریاق الطین به عنوان یک ترکیب خاک‌گونه برای جذب مواد سمی در دستگاه گوارش و سپس دفع آن‌ها از بدن شناخته می‌شد.

💡 استفاده از تریاق الطین در درمان برخی عفونت‌ها، از جمله روش‌های رایج در طب سنتی بود که بر پایه خواص جذب‌کنندگی مواد معدنی استوار بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران