تباین الفاظ

[ویکی فقه] تباین الفاظ یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای نسبت میان الفاظ متعدد دارای معانی مختلف است.
هنگامی که لفظی با لفظ یا الفاظ دیگر مقایسه می شود یا همگی برای یک معنا وضع شده اند؛ مانند: بشر و انسان که «مترادف» نامیده می شوند یا هر یک برای معنای مختص به خود وضع شده اند؛ مانند: کتاب و قلم که «متباین» نام دارند. بدین سان هرگاه الفاظ متعددی را که برای هر یک، معنای مخصوصی باشد نسبت به یکدیگر لحاظ کنند آن الفاظ را «متباین» و نسبت میان آنها را «تباین لفظی» خوانند. تباین در مباحث الفاظ منطق با تباین در باب نِسَب اربع (تساوی، تباین، عموم و خصوص مطلق و عموم و خصوص من وجه) فرق دارد. در باب نسب، تباین به معنای جدایی و بینونت کامل بین دو مفهوم کلی است، به گونه ای که هیچ یک از آن دو بر افراد مفهوم دیگر صدق نکند؛ مانند تباین میان درخت و سنگ، اما تباین بین الفاظ به اعتبار تعدد معانی آنهاست، اگرچه به حسب مصداق در بعض یا تمام افراد اشتراک داشته باشند؛ برای مثال، دو لفظ سیف (شمشیر) و صارم (شمشیر برنده) تباین لفظی دارند، اگرچه در برخی مصادیق اشتراک دارند، و نیز لفظ ناطق و انسان تباین دارند، اگرچه مصادیق آنها با هم یکی اند.ref>ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۱، ص۱۶.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).• مجتهد خراسانی (شهابی)، محمود، رهبر خرد.• مظفر، محمدرضا، المنطق.
۱. ↑ مظفر، محمدرضا، المنطق، ص۵۱.
...

💡 است. هیچ شرط خاصی برای رعایت کردن وجود ندارد و در طول جستجو ساختار درخت تغییری نمی‌کند. (می توان جستجو در درخت ای‌وی‌ال را در تباین با جستجو در درخت گسترده دانست که در آن ساختار درخت در حین جستجو تغییر می‌کند) اگر هر گره ارتفاع زیر درخت خود را نیز ذخیره کند، هر گره می‌تواند در زمان

💡 نفرت آشکار اولیس به دوروبری‌هایش وجه دیگر رویکرد آیرونیک به شعر است. او اعلام می‌کند که «همباز زنی پیر»[ه] (خط ۳) است، ملالش را از حکمرانی بر «قومی وحش‌وار» (خط ۴) بیان می‌دارد، و بر تباین فلسفیش با پسرش تلماخوس تأکید دارد.