تابش الفا

تابش آلفا
{alpha radiation} [فیزیک] محصول نوعی پرتوزایی که در آن ذرۀ آلفا از هسته گسیل می شود

💡 تابش ببر در تو رخساره خور- هرگز نه سزاست نی گنج زبر سر تو این تاج هنر- بی نشو و نماست

💡 و در آخر جذب با تعامل با ماده، تبدیل انرژی تابشی به نوع دیگری از انرژی است (معمولاً گرما).

💡 بغیر دیده که از گریه آب و تابش رفت که دیده ز آب روان خانه از صفا افتد

💡 گر کمند حلق عاشق طرهٔ معشوق نیست پس چرا بر چهره چندین پیچ و تابش می‌دهند

💡 صد چشم شود حیران در تابش این دولت تو گوش مکش این سو هر کورِ عصایی را

💡 شب وصلست و مه ما بوثاق است امشب بر فلک تابش این کوکب و اختر چه ضرور