بیع نسیه

[ویکی فقه] معاملۀ کالا در برابر بهای مدّت دار را بیع نِسیه گویند. به بیع نسیه، بیع با شرط تَأجیل ثَمَن، بیع حاضر به ثمن مُؤَجَّل و بیع مُؤَجَّل نیز می گویند. از این عنوان در باب تجارت سخن رفته است.
بیع نسیه عبارت است از معامله ای که کالا، نقد ولی بهای آن مدّت دار است.مقابل بیع نقد و بیع سلف که در اوّلی هر دو نقد و در دومی بها، نقد ولی کالا مدّت دار است.
شروط صحت بیع نسیه
بیع نسیه از اقسام بیع است شرط تأخیر در تمامی یا بعض بهای کالا در معامله تا زمانی معیّن که از آن به بیع نسیه تعبیر می شود صحیح است. تعیین مدّت به گونه ای که افزایش و کاهش در آن راه نیابد، شرط صحّت معاملۀ نسیه است.
فروش کالای نسیه پیش از موعد پرداخت
کالای خریداری شده به نسیه را می توان پیش از موعد پرداخت بهای آن فروخت؛ چه به فروشندۀ اوّل و چه به غیر او. برخی قدما قائل به بطلان چنین معامله ای شده اند.
شرط فروشنده بر فروش کالا به خودش
...

💡 نسیه بر نام روزگار نویس ز آن که نقد از خزانه می نرسد

💡 قاسمی،فرصت امروز غنیمت می دان نقد امروز به از نسیه فردا باشد

💡 چو از من میگشاید این چنین نقد ترا بی نسیه باید بستن این عقد

💡 طوبی نسیه ترا زاهد خودبین که به نقد سایه رفعت آن سرو روان ما را بس

💡 مرا به خازن جنت چکار و نسیه خلد که آنچه نقد مرا دست در خزانه تست

💡 چون مجرد شد ز نقد و نسیه مرد او برآورد از فلک یکبار گرد