بیشی کردن

بیشی کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) فزونی نمودن. برتری کردن. مقام والاتر طلبیدن. سبقت گرفتن. برتری یافتن: خدای تعالی او را چندان قوت داده بود که خلق بر وی بیشی نتوانستی کردن. ( ترجمه طبری بلعمی ).
حاسدم بر من همی بیشی کند این زو خطاست
بفسرد چون بشکفد گل پیش ماه فرودین.منوچهری.

فزونی نمودن ٠ برتری کردن ٠ مقام والاتر طلبیدن. سبقت گرفتن. برتری یافتن.

💡 چنین داد پاسخ خردمند مرد که از روی بیشی بدان در مگرد

💡 دلا چون طالب بیشی عشقی تو کم اندیش در دل بیش و کم را

💡 چنین پاسخ آورد هومان بدوی که بیشی نه خوبست بیشی مجوی

💡 خورشید بلند را چه کم بیشی کش سایه ز پیش و پس نمی‌آید

💡 سر خون و نطفهٔ حسن آدمیست سابق هر بیشیی آخر کمیست