بست زدن

(بَ. زَ دَ ) (مص ل. ) ۱ - پیوند زدن. ۲ - (عا. ) تریاک کشیدن.

( مصدر ) ۱- تکه های چینی شکسته را بوسیلهای بهم چسباندن: ( بند زن بکاس. چینی چهار بست زد. ) ۲- کوبیدن پاره ای فلزی برای استحکام بصندوق و غیره: ( صندلی ما شکسته بود بست زدیم. ) ۳- نصب یک بست تریاک بوافور و کشیدن آن.

پیوند زدن.
تریاک کشیدن.

💡 گشاد از گوش با صد عذر چون نوش شفاعت کرد کاین بستان و بفروش

💡 ما را سبب ز نَیل مسبّب حجاب شد چیزی که بست بر رخ ما در، کلید بود

💡 تا در هجر تو بر من بگشادست قضا در شادی و طرب چرخ برویم در بست

💡 بست دوست ز دنیا و آخرت فیّاض سخن یکی‌ست دگرها عبارت‌آرایی‌ست

💡 مخرام سوی بستان منمای رخ بگلشن کز شرم عارض تو گلها گلاب گردد

💡 مجلس آراست شه به رسم کیان بست بر بندگیش بخت میان