بزرگ فرمای

بزرگ فرمای. [ ب ُ زُ ف َ ] ( اِ مرکب ) وزیر اعظم. وزیر: و گودرز را نواختها کرد واو را وزارت داد و در آن عهد [ عهد کیخسرو ] وزیر را بزرگ فرمای گفتندی. ( فارسنامه ابن البلخی ص 46 ). و رجوع به مجله یادگار سال 3 شماره 6 و 7 ص 102 شود.

وزیر اعظم وزیر.

💡 چو پندی بشنوی از پند فرمای چو دانا بایدش در جان کنی جای

💡 چه فرمایی مرا تا آن کنم من که فرمانت از میان جان کنم من

💡 به هر خدمت که فرمایی برآنم به جان کوشم درین ره تا توانم

💡 بر تو من باری یقینم هر چه فرمایی کنی هیچ بر قول تو گفتم حجّتی می بایدم

💡 اگر به گوشه چشم التفات فرمایی به غمزه معجزِ انفاسِ روح بنمایی

💡 بدان کش کار فرمایی بود کار سراغ کارکن امریست ناچار