برخوردار ترکمان

[ویکی فقه] میرزابرخوردار بن محمود ترکمان فراهی، نویسنده، شاعر و منشی دوره صفوی بود.
تاریخ تولد و مرگ او روشن نیست، تنها اطلاعات ما از او برگرفته از دیباچه کتاب محبوب القلوب است که در آن شرح حال خود را به دست داده است. او در فراه زاده شد و در همان جا به فراگیری ادب و دانش پرداخت و در جوانی به نویسندگی و شاعری روی آورد.
آغاز منشی گری
میرزابرخوردار به مرو شاهجان رفت و دو سال نزد اصلان خان، حاکم آنجا، به سر برد. چندی بعد به اصفهان رفت و منشی حسن قلی خان قورچی باشی شاملو شد. در اصفهان به محافل ادبی راه یافت و به تدوین مجموعه داستان های «رعنا و زیبا» پرداخت. بعدها با تشویق اهل ادب، داستان های جدیدی به این مجموعه افزود و آن ها را تقسیم بندی محتوایی کرد و محفل آرا نامید. برخوردار چندی بعد به فراه بازگشت و مدتی به منشی گری پرداخت، آنگاه به هرات و مشهد و سرانجام به اُلکای «دُرون» ـ از توابع درگز ـ رفت. و ملازم منوچهرخان قَرَچغای شد که در ۱۰۳۵ ـ سی و نهمین سال سلطنت شاه عباس ـ به حکومت خراسان رسیده بود. بنابر گفته برخی که او را از منشیان سده دوازدهم دانسته اند، صحیح نیست.
تألیفات وی
برای برخوردار بن محمود دو اثر نام برده شده است که به آنها اشاره می شود:
← کتاب محبوب القلوب
...

💡 خواست تاریخ وفاتش را به نظم آرد صغیر تا توان از خدمتی بر دوست برخوردار شد

💡 ولیکن جان بود هم یار معنی که اوست اینجای برخوردار معنی

💡 تو از سعادت جاوید و از عنایت بخت ز عمر و ملک و جوانی وگنج برخوردار

💡 جهان به طفل وفایی نگشته آبستن وگر شده نشده از حیات برخوردار

💡 به فخر و محمدت و شکر و مدح مستظهر ز عمر و مملکت و عز و بخت برخوردار