بحر بن کعب

[ویکی فقه] بحر بن کعب که در برخی از منابع با نام ابجر بن کعب شناخته می شود، یکی دیگر از سپاهیان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور یافت و علیه فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) شمشیر کشید.
نقل شده که او در عصر روز عاشورا، با شمشیر به سوی امام حسین (علیه السّلام) حمله ور شد. عبدالله بن حسن (علیه السّلام) به حمایت از عموی خود، دستش را سپر قرار داد و به بحر گفت: «ای پسر زن ناپاک! می خواهی عمویم را بکشی؟» در این هنگام بحر شمشیر خود را فرود آورد، ضربت شمشیر دست او را قطع کرده و آن را به پوست آویزان کرد، پس او فریاد زد: «ای مادر!»امام حسین (علیه السّلام) عبدالله را در آغوش کشید و او را به سینه چسبانید تا اینکه سرانجام عبدالله بر روی سینه امام حسین (علیه السّلام) جان داد.

💡 نیست جز زخم زبان قسمت سرگشته عشق خس و خاری مگر از بحر به گرداب رسد

💡 در دیده نیابد دل و جان من اگرچه در بحر محال است که خاشاک نگردد

💡 نهان درموج خود شد بحر و سر زد از حباب من گهر در آب خود گم گشت و در گنجینه پیدا شد

💡 چون صید او شدم من مجروح خسته را در بحر خون فکند و جنیبت براند و رفت

💡 در این درگیری‌ها در شهر «ستره» در شرق بحرین دست کم چهار نفر کشته و صدها نفر مجروح شدند.

💡 مثنوی مولوی و اشعار متأثر از آن در وزن زیر از بحر رمل قرار دارد: