باه مشروع

[ویکی فقه] راههای مشروع باه در اسلام ازدواج و مالکیت امه و کنیز (پیش از اسلام رواج داشت) است.
اسلام با نهادین کردن «قوه باه» در قالب عقودی معیّن و قانونی مانند ازدواج، از یکسو غرض از وجود این غریزه و از سوی دیگر نیاز طبیعی انسان را برآورده است. راههای مشروع باه در اسلام عبارت است از: ازدواج و مالکیت. («اِلاّ عَلی اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَکَتْ اَیْمانُهُمْ» ). بنا بر متون حدیثی اخلاقی، باه یکی از انگیزه های ازدواج و از فوائد و آثار مهمّ آن است
که البتّه جنبة فردی دارد؛
غرض اجتماعی باه
امّا غرض نهایی و فایده اجتماعی ازدواج، بقای نسل انسان به شیوه ای خردپسندانه است، زیرا هر چند گسترش نسل از راه روابط آزاد و غیررسمی هم ممکن است ولی، عقلاً و نیز از دیدگاه اسلام، نسلی مطلوب است که اصل و نسبش معلوم بوده و در نهاد قانونی خانواده، نشو و نما یافته باشد؛ ازینرو احکام «طهارت نسب» ـ از قبیل وجوب عده طلاق و عدّة نزدیکی به شبهه، حرمت زنا و مانند آن ـ وضع شده و باه مشروع به زوجین اختصاص یافته است.
باه در روایات
در قرآن و احادیث، علاوه بر ضرورت فردی و اجتماعی ازدواج، بلحاظ تسکین قوّة باه، به جنبه بازدارندگی آن، چه از گناه و انحراف فردی و چه از فساد جامعه، نیز توجّه شده است. از جمله حدیث منقول از پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله وسلّم: «من استطاع منکم الباءة فلیتزوّج و من لم یستطعها فلیدمن الصوم فانه له وجاء» بر این معنا اشارت دارد و ازدواج و باه موجب آرامش، پاکدامنی، صیانت، تقوی و دینداری انسان خوانده شده و سنّتی مؤکّد به شمار رفته است؛ در برابر، عزوبت (تجرّد) امری ناپسند، شرّ و سوق دهنده به گناه دانسته شده است.
شیوه های ترغیبی باه
...

💡 در آيين مقدس اسلام، تمايل به تفريح مانند ساير خواهش هاى طبيعى بشر مورد توجهواقع شده و به شايستگى ارضا مى شود. در بعضى از روايات دست يافتن به مشتهياتو لذايذ مشروع، در رديف امور مربوط به معاش و معاد قرار گرفته و خاطر نشان شدهاست كه مسلمان شايسته قسمتى از وقت خود را به جلب لذت هاى مباح اختصاص مى دهد وموجبات بهجت و انبساط خود را فراهم مى سازد و براى انجام وظايف دينى و دنيوى آمادهميشود.

💡 سومين دليل كه بر مشروع نبودن مبارزه و تشكيل حكومت اسلامى در دوره غيبت، اقامه كردهاند اين كه تشكيل حكومت اسلامى در عصر غيبت، دخالت در قلمرو كار امام زمان عليه السلاماست. اين ديدگاه از اين باور سرچشمه مى گيرد كهتشكيل حكومت خاص امام معصوم عليه السلام است و ديگران، چنين حقى ندارند و اگرحركتى كردند و حكومتى تشكيل دادند پيروى از آنان لازم نيست:

💡 وبر سیاست را شکلی از «فعالیت رهبری مستقل» تعریف می‌کند. در این مقاله، «دولت» به عنوان جایگاهی برای تحلیل سازمان‌های سیاسی عمل می‌کند. به گفته وبر، زمینه‌های دولت مشروع این سازمان‌های سیاسی به سه دسته یا نوع عمده تقسیم می‌شود:

💡 و امّا انس با دوستان حقيقى و مزاح معقول و پسنديده كه موجب لذّت مباح و مشروع گردد بهگونه اى كه تعيين كننده آن عقل باشد نه شهوت، بسيار خوب و نيكوست، به شرطىكه به افراط يا تفريط كشانده نشود؛ زيرا شوخى و مزاح نيز مانند ساير اخلاق داراىدو طرف افراط و تفريط است.

💡 وقتى كه شياطين وارد وسوسه ها شدند واز طرقنامعقول ونا مشروع افكار عمومى را مسموم كرده وآنها را در اهداف پليد خودشان بكارگرفتند و امامان معصوم (صلوات اللّه عليهم اجمعين ) آن معادن علم واسرار الهى را، از مردمجدا كردند زيان و خسارت جبران ناپذير شروع شد چون امام صاحب علمى است كهدركنارش جهلى وجود ندارد وحضرت امام رضا عليه السلام در اين زمينه مى فرمايد: