حقوق زوجیت

[ویکی فقه] در اسلام برای هر کدام از زن و مرد نسبت به همدیگر حقوقی تعیین شده هست، که به این حقوق، حقوق زوجیت گویند؛ که در ذیل برخی از این حقوق ذکر می شود.
برای هر کدام از زن و مرد، حقوقی است که قرآن با تعبیری جالب و جامع از آن یاد کرده است: «وَ لَهُنَّ مِثلُ الّذی عَلیهِنَّ بِالمَعروفِ».
آلوسی، لطافت آیه را در این دانسته که با حذف، در هر دو قسمت آیه، پیوند عمیق حقوقی متقابل میان زن و شوهر برقرار شده است؛ یعنی برای زنان بر شوهران، حقوقی همانند حقوق شوهران بر زنان است.
زن و مرد از آن جهت که دو عضو جامعه هستند، حقوق مدنی مشابهی دارند؛ ولی در اجتماع خانوادگی، دو فرد، جدا از هم به شمار نمی آیند؛ بلکه مکمّل یک دیگرند: «هُنَّ لِباسٌ لَکم و اَنتُم لِباسٌ لَهُنَّ»؛ بدین سبب حقوق مشابه ندارند؛ هرچند می توانند حقوقی متعادل داشته باشند.
← مرد سرپرست خانواده
بخش حقوق خانواده در سه قسمت مطرح می شود:
← حقوق زن بر شوهر
۱. ↑ حقوق النساء فی الاسلام، ص ۴۷.۲. ↑ بقره/سوره۲، آیه۲۲۸.
...

💡 در مورد ریشهٔ واژه مِسیار و معنای آن نظرات مختلفی مطرح شده‌است. برخی گفته‌اند مِسیار در زبان عامیانهٔ اهالی نجد عربستان به معنای دیدار روزانه است و وجه تسمیه این ازدواج آن است که «شوهر غالبا در دیدارهای روزانه به دیدن زوجه می‌آید، شبیه دیدار از همسایه‌ها». برخی معتقدند مِسیار از سیر گرفته‌شده و به مردی گفته می‌‌شود که در مسیر سفر خود با زنی ازدواج می‌‌کند. [نیازمند منبع] یوسف قرضاوی در این مورد می‌نویسد: «مِسیار کلمه‌‌ای است که در خلیج فارس رواج یافته و شاید به معنای مرور به زوجه یا سیر به وی است و ازدواجی‌ست که در آن زندگی دائمی و مَبیت نیست.» ایشان مِسیار را صیغهٔ مبالغه از ریشهٔ سیر می‌‌دانند که توصیف‌گر وضعیت مردی است که بسیار سیر می‌‌کند و این نام را بر این نوع ازدواج نهاده‌‌اند چون «در آن التزامی به حقوق زوجیت وجود ندارد و مرد در این ازدواج حالت مرد سیّاری را دارد که خود را ملتزم به حقوقی که ازدواج مقتضی آن است مانند نفقه و مَبیت نمی‌‌داند.»