باستان شناسی مارکسیستی

💡 تخصص گیلپین در اقتصاد سیاسی بین‌الملل و روابط بین‌الملل، به ویژه در مقوله روابط اقتصادی بین دولت‌ها بود. وی هم چنین در خصوص تأثیر شرکت‌های چند ملیتی در استقلال دولت‌ها و روابط بین آن‌ها مطالعه کرد. به لحاظ نظم و نحله علمی، گیلپین اصولاً رئالیست (بر پایه مرکانتالیسم) و با عناصر لیبرالی و مارکسیستی بود و کارهایش در کنار صاحب نظرانی مانند کرسنر، هانس مورگنتا، استرنج و ای. دبلیو کار قرار می‌گیرد.

💡 مارکسیسم را می‌توان تا وقتی سعی می‌کند علمی، سیستماتیک و عینی بماند و صرفاً هنجاری و تجویزگر نباشد به عنوان فلسفه سیاسی و روش جامعه‌شناختی به رسمیت شناخت. از اینرو، جامعه‌شناسی مارکسیستی شکلی از نظریه تضاد است که با هدف توسعه مارکسیسم، با اثبات‌گرایی تجربی سرمایه‌داری مرتبط است. جامعه به عنوان بخشی از بسیج طبقه کارگر انقلابی است.»

💡 در خلال سال‌های دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، میلیبند چهرهٔ برجسته‌ای در جنبش چپ نو در بریتانیا بود که نسبت به تأسیس دولت در اتحاد شوروی و اروپای مرکزی (بلوک شرق) موضع انتقادی داشت. او چندین کتاب در رابطه با نظریهٔ مارکسیستی و انتقاد از سرمایه‌داری نوشت که کتاب‌های «سوسیالیسم پارلمانی» (۱۹۶۱)، «دولت در جامعهٔ سرمایه‌داری» (۱۹۶۹) و «مارکسیسم و سیاست» (۱۹۷۷) از آن جمله است.

💡 پژوهشگران در حوزه باستان شناسی مارکسیستی تلاش می‌کنند تا روابط تولید و ساختارهای طبقاتی را در جوامع اولیه و باستان به دقت تحلیل کنند.

💡 رویکرد باستان شناسی مارکسیستی بر این باور است که تغییرات در ابزارها و روش‌های تولید، زیربنای اصلی تحولات اجتماعی و سیاسی در تاریخ بشر است.

💡 مطالعه متون مربوط به باستان شناسی مارکسیستی به درک عمیق‌تری از شکاف‌های اقتصادی و قدرت در تمدن‌های پیشین کمک شایانی خواهد کرد.