بادیه پیمائی
مترادفها
بیاباننوردی، صحراپیمایی
لغت نامه دهخدا
بادیه پیمائی. [ ی َ/ ی ِ پ َ / پ ِ ] ( حامص مرکب ) عمل بادیه پیما. بادیه پیمودن. بادیه طی کردن. بادیه درنوردیدن:
رهروی روی به تنهائی کرد
بهر حج بادیه پیمائی کرد.جامی ( از فرهنگ ضیا ).
فرهنگ فارسی
بادیه پیمودن
جمله سازی با بادیه پیمائی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مصطفی را خصمی بو جهل خود برهان جهل لا مکان پیمائی و گردون سپاری داشتن
💡 خوشا شیرین و بزم آرائی وی خوشا شیرین و می پیمائی وی
💡 وفا و مهر از آن گل طمع مدار ای دل توقع ثمر از بید باد پیمائی است
💡 ای خاک در تو سرمه بینائی افسوس که بعد از این جهان پیمائی
💡 دگر پست و بلند ملک غم را میکند یکسان پی صحرانوردی کوه گردی دشت پیمائی
💡 هیچ نگشاید ز من در هیچ حال من خیالم چند پیمائی خیال
💡 بادیه پیمائی در دل بیابانهای سوزان، نیازمند صبر و حوصله بسیار زیاد و همچنین دانش عمیق از جهتیابی و منابع آب در محیطهای بیابانی است.
💡 شاعران کلاسیک در اشعار خود از سختیهای بادیه پیمائی و تنهایی در میان تپههای شنی صحبت کردهاند تا عظمت و شکوه طبیعت را نشان دهند.
💡 سفر به مناطق دورافتاده برای بادیه پیمائی، تجربهای است که میتواند دیدگاه انسان را نسبت به قدرت بیپایان طبیعت و محدودیتهای زندگی تغییر دهد.