بادنجان بیک

بادنجان بیک. [ دَ ب َ / ب ِ ] ( اِخ ) یکی از امرا و ارکان دولت بابری ( ظهیرالدین محمد ). رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 524 شود.

از امرای دولت بابری

💡 بادنجان یا بادمجان یا باتنگان، گیاهی خوراکی از تیرهٔ بادنجانیان است که یک گل هست. به نظر می‌رسد که این گیاه بومی هندوستان بوده‌است. این گیاه در تمام مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. ارتفاع آن به ۴۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر نیز می‌رسد.

💡 مقدوس یا مکدوس نوعی بادنجان پرورده برمبنای روغن زیتون است که بخشی از آشپزی کشورهای سرزمین شام (اردن، لبنان، دولت فلسطین، اسرائیل، سوریه) را تشکیل می‌دهد.

💡 باروت به گفته دهخدا همان «بارود» است و می‌گوید در برهان قاطع آمده: به سریانی، شوره را «بارود» گویند… ترکیب شوره را با گوگرد و زغال چوب بید یا بادنجان یا هر چوبی که زغالش خوب بسوزد باروت نامند.

💡 بادنجان از نظر طبقه‌بندی گیاه‌شناسی بین سته‌ها قرار گرفته‌است. این گیاه دارای تخم‌های نرم و کوچک زیادی است که علی‌رغم خوردنی بودن تلخ هستند چون مانند تنباکو دارای آلکالوئید نیکوتین هستند.

💡 در يكى از ملاقاتهاى او و سفير روس حادثه جالبى رخ داد و آن اينكه: وزير مختارروسيه درباره مرزهاى ايران با روسيه تقاضاى نامناسبى داشت، او را براى امير كبيرترجمه كردم. امير كبير فرمود: به وزير مختار بگو هيچ كشك و بادنجان خورده اى ؟

💡 بادنجان جای خاصی در فولکلور دارد. در فولکلور سنتیِ ایتالیاییِ سدهٔ سیزدهم، بادنجان می‌تواند موجب دیوانگی شود. در مصر سدهٔ نوزدهم، گفته می‌شد: در فصل تابستان و فراوانی بادنجان، دیوانگی «رایج‌تر و خشن‌تر» می‌شود.