بابونه ٔ شیرازی

بابونه شیرازی. [ ن َ / ن ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بابونج رومی. رجوع به بابونج رومی شود.

💡 در دارای گونه‌های متنوعی از جمله ۶۰۰۰ متر مربع آلوئه ورا رزماری، به لیمو، نعناع فلفلی، بابونه آلمانی، بومادران و غیره می‌باشد که به‌طور متناوب کشت می‌شوند.

💡 دو گونهٔ اصلی بابونه که به صورت دم‌کرده استفاده می‌شوند، و برایشان خواص دارویی در نظر گرفته می‌شود، عبارتند از: بابونه آلمانی و بابونه رومی. گونه‌های دیگری از گیاهان هم نام بابونه بر خود دارند (نظیر بابونه بهاری و بابونه زرد) اما معمولاً به صورت دم‌کرده به کار نمی‌روند، و خواص دارویی برایشان ذکر نشده‌است.

💡 به‌عنوان ضدعفونی‌کننده و التیام‌دهنده زخم، می‌توان دم کرده بابونه رومی را به‌صورت کمپرس روی زخم‌ها و دملهای پا قرار داد.

💡 گل‌ها همچنین می‌توانند در چای‌های گیاهی استفاده شوند. گل‌های خشک مثل داوودی، رز، یاس و بابونه به‌دلیل عطر خوش و خواص درمانی خود به چای‌ها اضافه می‌شوند. گاهی، برای خوش‌عطرکردن به برگ‌های چای اضافه می‌شوند.

💡 نام لاتین بابونه camomille از کلمات یونانی khamai و malon به معنی گل‌های کوچک با بوی سیب گرفته شده‌است. درمیان انواع گوناگون بابونه نوع بابونه رومی شهرت بیشتری دارد. نام علمی این گیاه Chamaemelum nobile است.