ایه 12 سوره احقاف
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 12 سوره احقاف. وَمِنْ قَبْلِهِ کِتَابُ مُوسَیٰ إِمَامًا وَرَحْمَةً ۚ وَهَٰذَا کِتَابٌ مُصَدِّقٌ لِسَانًا عَرَبِیًّا لِیُنْذِرَ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَبُشْرَیٰ لِلْمُحْسِنِینَ
و پیش از قرآن کتاب تورات بر موسی که امام و پیشوای مهربان خلق بود نازل گردید و این کتاب قرآن مصدّق کتب آسمانی پیشین به زبان فصیح عربی نازل شده تا ستمکاران عالم را (از عذاب خدا) بترساند و نیکوکاران را بشارت (به رحمت ایزد) دهد.
در حالی که پیش از آن کتاب موسی پیشوا و رحمت بود، و این قرآن تصدیق کننده است در حالی که به زبان عربی ست تا ستمکاران را بیم دهد، و برای نیکوکاران بشارتی باشد.
و پیش از آن، کتاب موسی، راهبر و رحمتی بود؛ و این کتابی است به زبان عربی که تصدیق کننده است، تا کسانی را که ستم کرده اند هشدار دهد و برای نیکوکاران مژده ای باشد.
و پیش از آن کتاب موسی راهنما و رحمت بود. و این، کتابی است تصدیق کننده آن، به زبان عربی، تا ستمکاران را بیمی و نیکوکاران را مژده ای باشد.
و پیش از آن، کتاب موسی که پیشوا و رحمت بود (نشانه های آن را بیان کرده)، و این کتاب هماهنگ با نشانه های تورات است در حالی که به زبان عربی و فصیح و گویاست، تا ظالمان را بیم دهد و برای نیکوکاران بشارتی باشد!
And before it was the scripture of Moses to lead and as a mercy. And this is a confirming Book in an Arabic tongue to warn those who have wronged and as good tidings to the doers of good.
And before this, was the Book of Moses as a guide and a mercy: And this Book confirms (it) in the Arabic tongue; to admonish the unjust, and as Glad Tidings to those who do right.
جمله سازی با ایه 12 سوره احقاف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 قوم عاد داراى دو گروه عاد اولى و عاد ثانى بودند كه عاد ثانى، هفتصدسال قبل از حضرت مسيح عليه السّلام در احقاف (منطقه اى در حجاز) يا يمن زندگى مىكردند.(83)
💡 3- بيست و نه سوره اى كه داراى حروف مقطعه است به ترتيب، عبارت است از سوره هاى: بقره، آل عمران، اعراف، يونس، هود، يوسف، رعد، ابراهيم، ابراهيم، حجر، مريم،طه، شعراء، نمل، قصص، عنكبوت، روم، لقمان، سجده، يس، ص، مومن (غافر)،فصلت، شورى، زخرف، دخان، جاثيه، احقاف، ق و قلم.
💡 اين همان تعبيرى است كه در آغاز سه سوره از سوره هاى (حم ) آمده است (مؤ من و جاثيهو احقاف ).
💡 يعنى آيا بر پيامبران جز تبليغ آشكار چيز ديگرى است. و نيز فرموده است: و ما علىالرسول الا البلاغ. (نور/ 54 و عنكبوت / 18). يعنى و بر پيامبر جز تبليغ نمىباشد. و مانند آنها در سوره هاى آل عمران / 20، مائده / 92 و 99، رعد / 40، ابراهيم /52، النحل / 35، شورى / 48، احقاف / 35 و تغابن / 12.
💡 عرض كرد: از احقاف عاد. بعد از آن گفت: ((وادى )) سياه و تاريكى را ديدم كه پر ازجغدها و بوم ها بود و به اندازه اى آن ((وادى )) بزرگ بود كه انتهاى آن ديده نمى شد.