ایه 103 سوره شعراء

[ویکی اهل البیت] آیه 103 سوره شعراء. إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَةً ۖ وَمَا کَانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ
همانا در این (ندامت گمراهان) آیت عبرتی (برای دیگران) بود و لیک اکثر مردم باز ایمان نیاوردند.
بی تردید در این سرگذشت، عبرتی بزرگ وجود دارد، و بیشترشان مؤمن نبودند،
حقاً در این عبرتی است و بیشترشان مؤمن نبودند.
در این عبرتی است، و بیشترینشان ایمان نیاوردند.
در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
Indeed in that is a sign, but most of them were not to be believers.
Verily in this is a Sign but most of them do not believe.

💡 همان كسى كه تو را به هنگامى كه (براى عبادت ) برمى خيزى، مى بيند و حركت تو رادر ميان سجده كنندگان مشاهده مى كند. (سوره شعراء، آيات 219 و 218).

💡 شيخ مفيد (ره ) مى فرمايد: اين جريان را مورخين ذكر كرده و در ميان شيعه واهل سنت مشهور است به گونه اى كه شعراء آنرا به شعر درآورده و گويندگان بليغآنرا در سخنرانى ذكر كرده اند.(328)

💡 زمانى به معنى فرشته مخصوص وحى آمده و با عنوان امين توصيف شده، مانند آيه 193سـوره شعراء نزل به الروح الامين على قلبك لتكون من المنذرين: اين قرآن را روح الامينبر قلب تو نازل كرد تا از انذار كنندگان باشى.

💡 910- جلسه شعراء حضرت على مرتضى (عليه السلام ) روزى از شعراء پرسش فرمودند كهكامل ترين آنان كيست ابى الاسود دوئلى در پاسخ گفت سراينده اين اشعار و و لقداغتدى يدافع ركنى (الى آخر)

💡 پس ديگر بار توليت صدقات با زيد تفويض يافت و زيد بن الحسن نودسال عمر كرد و چون از دنيا رفت جماعتى از شعراء، او را مرثيه گفتند و ماَّثر او را درمراثى خود ذكر نمودند وقُدامة بن موسى قصيده اى در رثاء او گفته كه صدر آن اينشعر است: