الملک الامجد بن فرخ شاه بهرامشاه

[ویکی فقه] بهرامشاه، الملک الامجدبن فرخ شاه بن شاهانشاه بن ایوب، نوه برادر صلاح الدین می باشد.
با مرگ پدرش در سال ۵۷۸، صلاح الدین امارت بَعْلْبَک را به او داد و پس از مرگ صلاح الدین و تقسیم شدن قلمرو ایوبی، بهرامشاه بعلبک را حفظ کرد و از آن پس ظاهراً همواره دست نشانده وفادار امیرانِ ایوبی حاکم بر دمشق بوده است. بهرامشاه و از دست دادن بعلبک وی در پایان حیات خود با رقبایی روبرو شد که الملک العزیز عثمان، امیر بانیاس و پسر الملک العادل، از آنان حمایت می کرد. در برابر آنان، الناصر داوود، صاحب دمشق، به پشتیبانی از بهرامشاه برخاست، اما چون الملک الکامل و الملک الاشرف برای بیرون آوردن دمشق از دست داوود، اختلافات خود را کنار گذاشتند، بهرامشاه قربانی شد. الاشرف، پس از ده ماه محاصره، سرانجام بعلبک را به قلمرو خود افزود و بهرامشاه به دمشق رفت. وفات بهرامشاه و سال بعد به دست غلامی که از او کینه ای در دل داشت کشته شد. بهرامشاه برجسته ترین ادیب ایوبی بهرامشاه در میان معاصرانش کمتر به امیری و بیش تر به عنوان برجسته ترین ادیب دودمان ایوبی شناخته می شد. او مجلس کوچکی از ادبا تشکیل داده بود و خود دیوان شعری داشت که موجود است اما هنوز چاپ نشده است. فهرست منابع (۱) ابن واصل، مُفرَّج الکروب فی اخبار بنی ایوب، قاهره ۱۹۵۳ـ۱۹۷۲. (۲) ابوشامه، کتاب الروضتین فی اخبارالدولتین، چاپ ابوالسعود، قاهره ۱۲۸۷ـ۱۲۸۸/۱۸۷۰ـ۱۸۷۱. (۳) سبط ابن جوزی، مرآة الزمان، چاپ جوت. (۴) عمادالدین کاتب، البرق الشامی، نسخه خطی کتابخانه بودلیان، ش ۴۲۵ Marsh. J Rikabi, La poإ (۵) sie profane sons les Ayyubides (۶) EI ۲ , sv "Ayyu ¦bids" (by Cl Cahen) ;. (۷) H Gottschalk, A l-Malik al-Ka ¦mil , ۱۱۱, ۱۲۹-۱۳۰, with notes.

💡 که از جنگ بگریخت بهرامشاه وزان سوی آذر کشیدست راه

💡 سلطان یمین دولت بهرامشاه کو عرضش همیشه بار وفا و بقا کشد

💡 هرانکس که این تازیانه بدید به بهرامشاه آفرین گسترید

💡 به برزین چنین گفت کاین هر سه ماه پسندید چون دید بهرامشاه

💡 که فر کیان دارد و نور ماه نماند همی جز به بهرامشاه