السلوک فی طبقات العلماء و الملوک

[ویکی نور] السلوک فی طبقات العلماء و الملوک، تألیف ابوعبدالله محمد بن یوسف جندی (متوفی 732ق)، فقیه شافعی و مورخ یمنی، در موضوع تاریخ عالمان و فرمانروایان یمن از صدر اسلام تا روزگار مؤلف است.
این کتاب از مهم ترین منابع درباره تاریخ دوره اسلامی یمن است و به نام های دیگری از جمله «طبقات فقهاء الیمن»، «تاریخ الجندی» و «طبقات الجندی» نیز معروف است. نویسنده آن را به تشویق استادش اصبحی تألیف کرده است...محمد بن علی اکوع، تحقیق و تصحیح کتاب را به انجام رسانده است.
جندی، کتاب را به شیوه «طبقات» نوشته و گرچه در آن به مناسبت، از رویدادها و شخصیت های سیاسی یاد کرده است، اما شرح احوال فقها و محدثان بر سراسر کتاب غلبه دارد...
جندی در آغاز کتاب تصریح کرده که اخبار متقدمان را از سه کتاب اصلی در تاریخ یمن: نخست کتاب «طبقات علماء الیمن» از ابن سمره، دیگر کتاب «تاریخ صنعاء» از ابوالعباس احمد بن عبدالله رازی (د ح464ق) و کتاب «تاریخ صنعاء» از ابن جریر صنعانی (د ح445ق) برگرفته است...
السلوک با مقدمه ای در باب فضیلت دانش اندوزی و ارزش تاریخ آغاز می شود. پس از آن، متن اثر با شرح حال پیامبر اکرم(ص) آغاز شده است و سپس صحابه و تابعین و تابعان آنان که در اصل یمنی بودند یا به یمن آمده بودند، معرفی شده اند. همچنین در آن به شرح حال قاضیان، عالمان، ادیبان، شاعران، حاکمان، وزیران و امیران یمنی پرداخته شده است. درباره سال پایان یافتن تألیف این کتاب اختلاف نظر وجود دارد؛ اما با توجه به برخی شرح حال های مندرج در آن به نظر می رسد گزارش منابعی که تاریخ 730 را ذکر کرده اند، درست باشد...

💡 در روايت ديگر فرمودندمجارى الامور بيد العلماء بالله الامنا على حلاله و حرامه.مجارى امور به يد علماء ربانى است كه امين درحلال و حرام خدا مى باشند(298).

💡 (( لولا حضور الحاظر و قيام الحجة بوجود الناصر و مااخذ الله على العلماء ان لايقارواعلى كظة ظالم و لاسغب مظلوم لالقيت حبلها على غاربها.(66) ))

💡 10 شهيدان 11 دانشمندان؛ قال رسول الله صلّى اللّه عليه و آله: يشفع يوم القيامة. الانبياء ثم العلماء ثم الشهداء. سنن ابن ماجه / 2 / 1443

💡 ((اذا كان يوم القيامة وزّن مداد العلماء بدماء الشّهداء فيرجح مداد العلماء على دماءالشهداء))(95)

💡 قال الصادق عليه السلام: العلماء امناء و الا تقياء حصون. بحار / 70 /287

💡 224-رياض العلماء، ج 4، ص 341 و342، مقايس الانوار، شيخ اسد الله تسترى،ص 14؛ روضاب الجنات، ج 5، ص 357؛ طبرسى و مجمع البيان، ج 1، ص 313.