افاده کردن

افاده کردن. [ اِ دَ / دِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) فایده بخشیدن. فایده دادن. ( ناظم الاطباء ): افاده کنی و ابدا کنی و اعاده نمائی. ( تاریخ بیهقی ص 414 ). || اظهار فضل و شرف کردن در صورتی که دارای آن نباشد. بخود بستن فضل و شرف را. بیشتر به این معنی است. ( ناظم الاطباء ). در تداول عوام؛ کبر. تکبر کردن. کبر نمودن. فیس کردن.برتنی نمودن. افاده فروختن. ( یادداشت بخط مؤلف ).

فایده بخشیدن فایده دادن

💡 علاوه بر اينكه تاريخ هم همه اين مطالب را ضبط كرده و از جزئيات، تفاصيلى را ذكرنموده كه در بيان ما نيامده بود، چون بناى ما، بيان آيات كريم و همچنين بنابراختصارگوئى است. كوتاهترين كلمه و در عينحال وافى ترين بيان براى افاده همه مطالبى كه از وضع عرب آورديم، همان كلمه(جاهليت ) و تعبير از آن ايام به (عهد جاهليت ) است كه همه معانى گذشته بطوراجمال در اين كلمه خوابيده و مندرج است، و اين بود وضع جهان عرب در آن روز.

💡 (و اعملوا صالحا انى بما تعملون بصير) - معناى اين جمله فى نفسه و از نظر خودجمله روشن است، چون مى فرمايد: عمل صالح كنيد، كه من به آنچه مى كنيد بينا هستم،ولى از نظر اينكه در سياقى قرار دارد كه مى خواهدفضل را بيان كند، و نعمت هايى كه به داوود داده بر شمارد، از اين رو معناى امر به شكررا افاده مى كند، گويا فرموده (ما به داوود گفتيم: به شكرانه اين نعمتها، تو و قومتبايد عمل صالح كنيد).