اطلاق جمع بر مفرد

[ویکی فقه] اطلاق جمع بر مفرد به ذکر صیغه جمع و اراده مفرد اطلاق می شود و از اقسام مجاز لغوی می باشد.
به کارگیری صیغه ای به جای صیغه دیگر، مانند اطلاق جمع بر مفرد، یکی از گونه های مجاز لغوی است؛
مثال
۱. (واذ قتلتم نفسا...)؛ "و چون شخصی را کشتید". در این آیه، با این که قاتل یک نفر است «قتل» را به جمع نسبت داده است.۲. (... قال رب ارجعون)؛ "می گوید پروردگارا مرا بازگردانید". در این آیه، «ارجعون» به صورت جمع آمده و بر مفرد اطلاق شده است.مثال های فوق برای اطلاق جمع بر مفرد بر اساس نوشته سیوطی و زرکشی بیان شده است؛ ولی بنا بر تحقیق، این آیات تفسیر دیگری نیز دارند.

💡 وى در مورد كاربرد واژه (روان درمانى ) در گذشته وحال نيز مى گويد:(روان درمانى گرچه در قرن نوزدهم، شيوه درمان (نوروزها) وبيماريهاى روانى تلقى مى شد و در انحصار روان پزشكان قرار داشت، امروزه اصطلاحروان درمانى به (مداخلاتى ) اطلاق مى شود كه براى بهبود بخشيدن به انواع مشكلاتعاطفى يا رفتارى صورت مى گيرد).

💡 بار اثبات در فلسفه، به وظیفه یکی از طرف‌های بحث یا مناظره معرفت‌شناختی مبنی بر اثبات مدعای خود یا ارائه شواهد کافی برای آن اطلاق می‌شود.

💡 (ذريه ) چنانكه (راغب ) در (مفردات ) آورده: دراصل به معنى فرزندان كوچك است هر چند گاهى در تعبيرات متعارف به همه فرزندان،اعم از كوچك و بزرگ، اطلاق ميشود، اين كلمه هم به معنى مفرداستعمال ميشود و هم معنى جمع.

💡 سـرر جمع سرير به تختهائى گفته مى شود كه در مجلس سرور و انس بر آن قرار مىگـيـرنـد، هـر چـنـد گـاهـى بـه معنى وسيعترى نيز اطلاق شده است، تا آنجا كه گاه بهتـابـوت ميت نيز سرير گفته مى شود، شايد به اين اميد كه مركب سرورى براى او بهسوى آمرزش ‍ الهى و بهشت جاودانش باشد.

💡 عنوان ((ظالم )) هم يكى از آن عناوينى است كه براى صحت اطلاق آن براى هميشه، كافىاست كه شخص يك بار مرتكب چيزى گردد كه ظلم حساب مى شود، بعد از آن و براىهميشه، اطلاق ((ظالم )) بر او حقيقتاً صادق است.