اضطرار شرعی

ضرورت شرعی، اجبار شرعی

[ویکی فقه] اضطرار شرعی به مصادیق اضطرار از نظر شرع اطلاق می شود.
اضطرار به لحاظ منبع تشخیص دهنده آن، به عقلی، عادی و شرعی تقسیم می گردد. اضطرار شرعی آن است که شرع، مکلف را مضطر بداند، مثل این که در وقت نماز، به سبب نبودن آب، شخص، مجبور به تیمم شود، هر چند از نظر عقل و عرف ناگزیر نباشد.بنا به « حدیث رفع »، اضطرار شرعی، اصل تکلیف را بر می دارد؛ به خلاف اضطرار عقلی که در واقع اصل تکلیف را بر نمی دارد، بلکه تنها مسقط فعلیت تکلیف است.