اصفر خالص. [ اَ ف َ رِ ل ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) از رنگهای اسب است چنانکه اگر زردی اسب خالص و همانند رنگ زر باشد و موی یال و دم آن سرخی باشد که بسپیدی زند، آنگاه گویند اصفر خالص. و اگر با همین رنگ یال و دم آن سپید باشد چنین اسبی را اصفر فاضح خوانند. و اگر یال و دم آن سیاه باشد آنرا اصفر مُطَرَّف نامند. و این همان گونه اسبی است که در این روزگار آنرا حبشی گویند. ( از صبح الاعشی ج 2 ص 19 ).
چنانچه اگر زردی اسب خالس و همانند رنگ زر باشد و موی یال و دم آن سرخی باشد که بسپیدی زند آنگاه گویند اصفر خالص. و اگر با همین رنگ یال و دم آن سپید باشد چنین اسبی را اصفر فاضح خوانند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چون پیمبر را برادر بود حیدر سوی خلق گر بنازم من بدو چون روی خویش اصفر کنی؟
💡 از بیم خوار داشت که بر وی رسید ازو ترکان همی کند رخ زر اصفر آفتاب
💡 جام زرده به صبوحی که چو نرگس به صباح ریخت در جام بلورین می اصفر نرگس
💡 ولی را کرد رخ احمر عدو را کرد رخ اصفر یکی را کرد گور اخضر یکی را کرد سر خضرا
💡 کان چورخ عاشقان ز هجر یار اصفر است وین چو لب دلبران دلکش و جانپرور است
💡 پيروان عبدالله بن صفار را صفريه گويند. زياد بن اصفر نيز از روساى اين فرقهبوده است برخى وجه تسميه اين فرقه را به او منسوب مى دادنند.
