اسپنتا مینو

لغت نامه دهخدا

اسپنتا مینو. [ اِ پ ِ ] ( اِخ ) از اوستایی سپنتامئینیو، بمعنی خِرَد مقدس است که در آغاز پیدایش مزدیسنا، در رأس شش امشاسپند قرار داشته. ( خرده اوستا تألیف پورداود صص 185 - 187 ). و بعدها بجای او اهورامزدا را گذاشتند. ( یشت دوم و یشت نوزدهم بند 16 ). و گاه نیز بجای اهورمزدا، سروش را قرار داده اند. ( یشت دهم بند 139؛ یسنای 57، بند 12 ). اسپنتامئینیو درست در مقابل انگره مئینو یعنی اهریمن ( خِرَد خبیث ) قرار دارد. رجوع به مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات فارسی ص 158 و 166 و ایران در زمان ساسانیان ترجمه یاسمی ص 13 شود.

جمله سازی با اسپنتا مینو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 اسپنتا دارای تابعیت دوگانهٔ آلمانی-افغانی است و یکی از شرط‌های نمایندگان پارلمان افغانستان برای دادن رای اعتماد به وی ترک تابعیت آلمانی بود، وی این شرط را پذیرفت اما به گفتهٔ نمایندگان پارلمان، تاکنون اسناد ترک تابعیت خود را ارائه نداده‌است.

💡 در آیین زرتشتی، اسپنتا مینو به عنوان روح مقدس و نیروی نیک که از جانب خداوند برای هدایت جهان به سوی خیر جاری می‌شود، شناخته می‌شود.

💡 مفهوم اسپنتا مینو در فلسفه مزدایی بر اهمیت انتخاب میان خیر و شر و نقش روح پاک در پیشبرد نظم جهانی تاکید زیادی دارد.

💡 اعتقاد به اسپنتا مینو باعث می‌شود انسان تلاش کند تا با اعمال نیک خود، با نیروی روشن و مقدس الهی در مسیر زندگی همگام شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران