استوار هیکل

استوارهیکل. [ اُ ت ُ هََ / هَِ ک َ ] ( ص مرکب ) که تن قوی و ستبر دارد: ناقة مضبرة؛ ماده شتر استوارهیکل. ( منتهی الارب ).

که تن قوی دارد

💡 آسمان بی مدار است این حصار استوار آفتاب بی‌زوال است این مبارک شهریار

💡 1- آفرينش آسمان وزمين، بيهوده وباطل نيست، بلكه بر حق استوار است.( خلق...بالحق )

💡 سپس در نوشته از کارهای کرتیر برای استوار درست دینی در کشور سخن رفته‌است.

💡 روزگاری شد که هستم بر دعایت استوار نیست چون پروانه شبها مرغ روحم را قرار

💡 معنی‌ از دل در جهد بی‌لفظ و خود دانی‌به‌گوش‌ معنی بی‌لفظ را بنیان نباشد استوار