کلمه «ادبپذیر» به کسی گفته میشود که توانایی یادگیری و پذیرش ادب و تربیت را دارد. این صفت نشان میدهد فرد میتواند رفتار خود را اصلاح کند و به آداب و رسوم اجتماعی و اخلاقی توجه نماید. ادبپذیر بودن، نشانه انعطاف فکری و قابلیت تغییر رفتار به سمت درست و صحیح است. چنین فردی با آموزش و راهنمایی میتواند صفات نیکو و رفتارهای شایسته را فرا گیرد. ادبپذیری همچنین بیانگر احترام به دیگران و رعایت قواعد اجتماعی است و کمک میکند فرد در جامعه بهتر و مؤثرتر عمل کند. این صفت هم در کودکان و هم در بزرگسالان کاربرد دارد و معیار مهمی برای رشد شخصیتی محسوب میشود. بنابراین، «ادبپذیر» کسی است که آماده یادگیری، اصلاح رفتار و پذیرش اصول اخلاقی و اجتماعی است.
ادب پذیر
لغت نامه دهخدا
ادب پذیر. [ اَ دَ پ َ ] ( نف مرکب ) پذیرای ادب: این کودک ادب پذیر نیست.
فرهنگ عمید
آن که می تواند ادب یاد بگیرد.
فرهنگ فارسی
( اسم صفت ) پذیرای ادب: ( این کودک ادب پذیر نیست. )