احمد بن عبدالصمد مراغی اصفهانی

[ویکی فقه] احمد بن عبدالصمد مراغی اصفهانی، از نویسندگان و روزنامه نگاران اصفهان در قرن چهارده هجری بوده است.
احمد بن عبدالصّمد بن عبداللّه مراغی اصفهانی معروف به احمد عرفان نویسنده، ادیب و روزنامه نگار فاضل؛ پدرش از مراغه به اصفهان آمد، و خود او در پنج شنبه ۱۵ شعبان ۱۳۱۱ق متولّد گردید. در مدارس اصفهان تحصیل نمود، و پس از اتمام تحصیلات خود، مجلّه عرفان را از سال ۱۳۰۱ش در اصفهان منتشر ساخت، و از سال ۱۳۰۶ش آن را به روزنامه تبدیل کرد، و تا آخرین روز حیات، به انتشار آن ادامه داد. وی سرانجام در شب پنج شنبه ۲۲ صفر ۱۳۷۱ق بر اثر سکته وفات یافت، و در تکیه جهانگیرخان در تخت فولاد مدفون گردید. او علاوه بر انتشار روزنامه، به تدریس ادبیّات در دبیرستان های اصفهان می پرداخت. شاعر دانشمند، سیّدعلی بدیع زاده «هور» مادّه تاریخ وفات او را چنین گفته است:نوشت «هور» از برای تاریخش: «بسوی قرب کند رو، روان احمد عرفان».
مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۲، ص۸۰۳-۸۰۴.
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۲، ص۸۰۳-۸۰۴.۲. ↑ صدرهاشمی، محمد، تاریخ جراید و مجلاّت ایران، ج۱، ص۱۲-۱۷.۳. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، سیری در تاریخ تخت فولاد، ص۶۳.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۴۲۳.
...

💡 محمدعلى رجايى در سال 1312 ه. ش. در خانواده اى متدين در شهرستان قزوين به دنياآمد. پدرش كربلايى عبدالصمد از مردان متدين قزوين بود كه با پيشه خرازى روزگارميگذراند.

💡 یا زمانی شاهزاده عبدالصمد میرزا که هزار تومان یا فلان السلطنه دو هزار تومان از محل کرمان حقوق داشته‌اند و به تدریج ورثه‌ای دیگر نداشتند. یا ورثه‌ها وجود خارجی نداشته. مستوفی‌ها برای اینکه محل حقوق از دست خودشان خارج نشود اسم شاهزاده را تغییر می‌دادند و یک کلمه ورثه بدان اضافه می‌کردند و آن را برای خودشان یا کسان و بستگان خود ضبط می‌کردند.

💡 شهریاری به رادمنش نشان می‌داد که نسبت به عبدالصمد کامبخش و نورالدین کیانوری دافعه دارد و از این طریق خود را به او نزدیک می‌کرد. جالب این جاست که رابط شهریاری با رادمنش فردی به نام هوشنگ گرمان دوست حسین یزدی (جاسوس دیگر ساواک) بود. هوشنگ گرمان سمت معاون رادمنش در کارهای داخل ایران را داشت.