اجتهاد قیاسی

[ویکی فقه] اجتهاد قیاسی به استنباط حکم مسئله از راه قیاس به موارد مشابه اطلاق می شود.
اجتهاد قیاسی، اجتهادی است که بر اساس قیاس صورت می گیرد؛ یعنی مجتهدی که قیاس را به عنوان دلیل پذیرفته است، حکم مسائل مستحدثه را که درباره آن ها در کتاب و سنت نصی وجود ندارد، از راه قیاس آن ها با موارد مشابه که درباره آن ها نصی وجود دارد، استنباط می نماید.
نکته
قیاس از نظر علمای شیعه باطل است.
عناوین مرتبط
...

💡 تا زمان شافعى براى استنباط احكام شرع، كتاب مدونى در دست نبود و تنها فقهاء دركتابهاى فقهى خود از بعضى مسائل مانند: اجتهاد و راى و استحسان، سخن بر زبان مىآوردند. نخستين كسى كه مسائل اصول فقه را تدوين و تاءليف نمود وى بود.

💡 از اين جمله به خوبى استفاده مى شود كه پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) هر چهداشت و هر چه كرد از وحى آسمانى سر چشمه گرفته بود، و آن گونه كه بعضىپنداشته اند به اجتهاد خود عمل نميكرد و نه به قياس و نه به غير آن، بلكه برنامه اودر امور دينى تنها پيروى از وحى بود.

💡 لیک در آن سعی و کسب اجتهاد نی سبب کارد نه مطلب نی وراد

💡 پس از گذراندن دروس نخستین، جهت تکمیل تحصیلات دینی‌اش به حوزه نجف رفت و در آنجا به درجه اجتهاد دست یافت.

💡 اين حديث از آن نصوص و گفتار مسلّم پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - است كه خليفه درمقابل آن اجتهاد كرد و رأ ى خود را بر دستور پيامبر - صلّى اللّه عليه وآله - مقدّم داشت.

💡 به اين ترتيب اصطلاح اجتهاد و مجتهدين به عرف پيروان مكتباهل بيت راه يافته كه در حقيقت چيزى بجز اشتراك اسم بين دو مكتب نمى باشد. ولى با اينوصف، همين اشتراك اسمى هم برخى از اخباريون از پيروان مكتباهل بيت را دچار تو هم كرده و آن را به ديدگاههاى شاذ و نادر كشانيده است كه در اينجامجالى براى بيان آن نيست.