اجازه در مسموعات

[ویکی فقه] اجازه در مسموعات، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به اجازه شیخ حدیث به نقل آن چه قبلا سماع کرده، اطلاق می گردد.
اجازه به اعتباری به "اجازه در مسموعات" و "اجازه در غیر مسموعات" تقسیم می شود:اجازه در مسموعات، یعنی آن چه را که شیخ تا وقت اجازه، سماع نموده به تلمیذ اجازه روایت آن را دهد مثل این که بگوید: "اجزتک روایة مسموعاتی و مرویاتی" یا بگوید: "اجزت لک ان تروی مسموعاتی و مرویاتی". در جواز این قسم از اجازه اشکالی وجود ندارد مورد اتفاق است.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع زیر استفاده شده است:• مدیر شانه چی، کاظم، درایة الحدیث.• مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه.• صدر، سیدحسن، نهایة الدرایه.

💡 (ان اللّه هو السميع البصير) - يعنى خدا داراى حقيقت علم به مسموعات و به مبصراتاسـت و ايـن عـلمـش ذاتـى اوست و غير از او هيچ كس چنين نيست. و هر كس هر قدر از اين علم رادارا بـاشـد، خـدا بـه او تمليك كرده و اجازه اش را به وى داده، نه اينكه خودش ذاتا چنينباشد.

💡 كودك وقتى از مادر متولد مى شود، هيچ نمى داند و صفحه دلش از نقش هر علم و دانشىخالى است. ولى خداوند وى را با وسايل دانش آموزى مجهز فرموده است. به او ذهن مستعدىعطا كرده كه تدريجا تكامل مى يابد و آماده فراگرفتن مطالب علمى مى شود. همچنين بهوى چشم و گوش داده تا ذهن را با جهان خارج مرتبط كند و از راه مسموعات و مبصرات،حقايق را درك نمايد و به مدارج علم و معرفت نايل گردد.

💡 بعلاوه مى توان وجه ذوقى و علمى ديگرى براى اين تفاوت گفت و آن اينكه: تنوعادراكات قلبى و مشاهدات با چشم نسبت به مسموعات فوق العاده بيشتر است و بخاطر اينتفاوت قلوب و ابصار بصورت جمع ذكر شده ولى سمع بصورت مفرد آمده است.