اتمام حجت امیرالمؤنین علی با انصار

[ویکی اهل البیت] اتمام حجت امیرالمؤنین علی (ع) با انصار. پس از شهادت رسول خدا(ص) در صفر سال یازدهم هجری، عده ای بر خلاف بیعتی که با ایشان و امیرالمؤمنین امام علی (ع) در غدیر خم کرده بودند،خلافت را از مسیر اصلی خود خارج کردند.اهل بیت رسول خدا(ص) روش های مختلفی را برای نشان دادن مخالفت خود با غاصبان خلافت به کار گرفتتند. یکی از روش ها دیدارهای شبانه با انصار رسول خدا(ص) و یاری خواستن از آنها برای برگرداندن خلافت به مسیر اصلی خود و جلوگیری از یک انحراف بزرگ بود. در این دیدارها امیرالمؤمنین (ع)، به همراه حضرت زهرا (س) و امام حسن(ع) و امام حسین (ع) حضور داشتند.
سلمان فارسی می گوید: وقتی شب می شد علی علیه السّلام حضرت زهرا علیها السّلام را سوار بر چهارپایی نمود و دست دو پسرش امام حسن و امام حسین علیهما السّلام را گرفت، و هیچ یک از اهل بدر از مهاجرین و انصار را باقی نگذاشت مگر آنکه به خانه هایشان آمد و حقّ خود را برایشان یادآور شد و آنان را برای یاری خویش فرا خواند. ولی جز چهل و چهار نفر، کسی از آنان دعوت او را قبول نکرد. حضرت به آنان دستور داد هنگام صبح با سرهای تراشیده و در حالی که اسلحه هایشان را به همراه دارند بیایند و با او بیعت کنند که تا سر حد مرگ استوار بمانند. وقتی صبح شد جز چهار نفر کسی از آنان نزد او نیامد.(سلیم می گوید:) به سلمان گفتم: چهار نفر چه کسانی بودند؟ گفت: من و ابوذر و مقداد و زبیر بن عوام. امیر المؤمنین علیه السّلام در شب بعد هم نزد آنان رفت و آنان را قسم داد. گفتند: «صبح نزد تو می آئیم». ولی هیچ یک از آنان غیر از ما نزد او نیامد. در شب سوم هم نزد آنان رفت ولی غیر از ما کسی نیامد.
در روایت دیگری آمده است که شب هنگام که شد علی علیه السّلام حضرت زهرا علیها السّلام بر چهارپایی سوار کرد و دست دو پسرش امام حسن و امام حسین علیهما السّلام را گرفت، و احدی از اصحاب پیامبر صلی اللَّه علیه و آله را باقی نگذاشت مگر آنکه در منزلشان نزد آنان رفت، و حقّ خود را برای آنان یادآور شد و آنان را به یاری خویش فرا خواند. ولی هیچ کس جز ما چهار نفر او را اجابت نکرد. ما سرهایمان را تراشیدیم و یاری خود را مبذول داشتیم، و زبیر در یاریش از همه ما شدّت بیشتری داشت

💡 بنابراين، مفاد دو جمله مزبور اين است: نقض ميثاق از جانب شما، پس از قيام بيّنه و اتمام حجّت و از مصاديق (ليهلك من هلك عن بيّنةٍ) است.

💡 بر نمازت صورت اتمام، فایض تا شده می برند اجزاش یک یک را بعالم ارمغان

💡 بـدون شـك گـواهـى خـداونـد بـه تـنـهائى كافى است، ولى تعدد گواهان هم اتمام حجتبيشترى است، و هم اثر تربيتى قويترى در انسانها دارد.

💡 اين را هم مردود دانسته اند؛ زيرا اين معنا مقتضى اتمام و اقامه نيست.

💡 پس از دقایقی استاد با صدای بلند اعلام می‌کند که فرصت پنهان شدن به اتمام رسیده‌است.

💡 از وی چو یافت اتمام آن آسیا و بارد از رشک گردش آن از دیده ی فلک خون