ابوحازم قاضی

ابوحازم قاضی. [ اَ زِ م ِ ] ( اِخ ) عبدالحمیدبن عبدالعزیز فقیه حنفی. او فقه از شیوخ بصره فراگرفت و قضاء شام و کوفه و کَرْخ داشت. طحاوی و دباس از شاگردان اویندو ابوالحسن کرخی درک صحبت وی کرده است. او راست: کتاب المحاضر و السجلات. کتاب الفرائض. کتاب ادب القاضی.

فقیه حنفی

💡 اين گفتار را به ابوحازم خبر دادند، او گفت: سپاس خداوندى را كه اينها(طاغوتيان ) را به گونه اى قرار داد كه هنگام مرگ، آرزو داشتند كه همچون ما بودندولى ما وقت مرگ آرزو نداريم كه همچون آنها باشيم (392)

💡 ابوحازم بقصّابی بگذشت گوشت فربه میفروخت، قصّاب گفت یا با حازم ازین گوشت بخر که فربه است گفت سیم ندارم گفت زمانت دهم، گفت من خود را زمان دهم نیکوتر از آنک تو زمان دهی.

💡 ابوحازم گفته است: از مردمى در شگفتم كه براى دنيايى مى كوشند، كه هر روز گامىاز آن، دور مى شوند و براى دنيايى نمى كوشند، كه هر روز گامى به آن نزديك مىشوند.

💡 ابوحازم گفت: چون شما دنياى خودتان را آراسته كرده ايد در اين سرا خود راحتيد و آخرتو عقباى خويش را خراب نموده ايد.

💡 و سيّد شريف زاهد ابو عبداللّه محمّد بن على بن الحسن ابن عبد الّرحمن علوى حسينى دركتاب (تغازى ) روايت كرده از ابوحازم اعرج كه گفت: حضرت امام حسن عليه السّلامتعظيم مى كرد امام حسين عليه السّلام را چنانكه گويا آن حضرت بزرگتر است از امامحسن عليه السّلام.