ابوتراب بن خواجه علی فرقتی جوشقانی کاشانی

[ویکی فقه] ابوتراب بن خواجه علی فرقتی جوشقانی کاشانی، از شعرا و ادبای اصفهان در زمان شاه عبّاس اوّل بوده است.
ابوتراب بیگ جوشقانی کاشانی متخلّص به «فرقتی» فرزند خواجه علی بیگ انجدانی، شاعر ادیب، در کاشان نشو و نما یافت، و در دربار شاه عبّاس اوّل در اصفهان احترام و اعتبار فراوان پیدا کرد، سرانجام در سال ۱۰۲۶ در کاشان وفات یافت، و در قبرستان دشت افروز کاشان مدفون شد. مادّه تاریخ وفاتش این بیت است: «گفت علمی به سال تاریخش: «قدوه شاعران ایران کو». دیوان اشعار او بالغ بر دو هزار بیت بوده است.
قزوینی، عبدالنبی، تذکره میخانه، ص۴۱۳.
۱. ↑ قزوینی، عبدالنبی، تذکره میخانه، ص۴۱۳.۲. ↑ نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره نصرآبادی، ج۲، ص۷۱۵.۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذّریعه الی تصانیف الشیعه، ج۹، ص۳۷.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۲۴۵.
...

💡 آيا چون ابوتراب، جوانمردى هست ؟ آيا چون او پيشواى پاك سرشتى روى زمين وجوددارد؟

💡 ابوتراب ديگر كيست ؟! او جواب داد: او، على بن ابى طالب، پس عموىرسول خدا(ص )، و همسر دخترش، و نخستين كسى كه اسلام آورده، و پدر حسن و حسين است، با ناراحتى گفتم:

💡 او در سال ۱۲۹۱ هجری شمسی در شهر ترشیز چشم به جهان گشود وی فرزند میرزا ابوتراب‌خان مقبل‌السلطنه خراسانی بود. خسرو اقبال فارغ‌التحصیل دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود.

💡 قرعه ى اين امر خطير را به نام ميرزا ابوتراب، ولد ميرزا مرتضى كه دخترزاده ى شاه سلطان حسين بود نگاشتند، در ساعتى مسعود و طالعى محمود، او را بر تخت سلطنت و سرير دولت طوس داده، شاه اسماعيل سوم نام نهادند و خطبه و سكه به نام وى زدند (457).

💡 ابوتراب خسروی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۵ در فسا) نویسنده معاصر ایرانی و برنده هفتمین دوره جایزه ادبی جلال آل احمد برای رمان ملکان عذاب است. وی علاوه بر این داور جایزه های ادبی معتبری چون داستان ایرانی، داستان کوتاه نارنج و داستان تهران نیز بوده است.

💡 رئیس مجلس هفتم، غلامعلی حداد عادل و نائب رئیسان آن، محمدرضا باهنر و محمدحسن ابوترابی فرد بودند.