ابن کوره

ابن کوره. [ اِ ن ُ ؟ ] ( اِخ ) ابوسلیمان داودبن کوره قمی. از علمای شیعه. او راست: کتاب الرحمة.

از علمای شیعه اوراست کتاب الرحمه

💡 پس معلوم شد که اول کسی که بنیاد کوره رویان نهاد منوچهر بود. و به زبان طبری استان کوه را گویند.

💡 با سینه ی پر آتش در کوره ی فراقت تا کی شود سِرشکم افسرده هم‌چو ژاله

💡 تو گویی جام مینایی بمیل از کوره آتش برون می آرد از باد هوا چون شیشه گر لاله

💡 اختراع کوره آهن به وسیلهٔ «بسمر»، تولید انبوه فولاد را ممکن می‌سازد.

💡 چینی نوعی ظرف شکستنی از گِل است که آن را به طرز مخصوصی سازند و در کوره می‌پزند. چینی سفالینه‌ای لطیف است که آن را نخست در انگلیس می‌ساختند، اما امروز در همه جا سازند و بدان نام چینی دهند. این ظروف گونه‌ای از ظروف سفالین هستند که منقش بوده و از خاکی مخصوص تهیه می‌شوند، و سپس بر آن لعاب می‌دهند.

💡 چون بری در کوره گل از وی گلاب آید برون ور گذاری خار بر آتش برش خاکسترست