ابن مماتی

ابن مماتی. [ اِ ن ُ م َم ْ ما ] ( اِخ ) قاضی ابوالمکارم اسعدبن خطیر ابی سعید مهذّب. کاتب و شاعر. ناظر دواوین مصر بود و او را مصنفات بسیار است. از جمله قوانین الدواوین و آن در مصر به طبع رسیده و دیگر فاشوش فی احکام قراقوش و کتاب کلیله و دمنه و سیرت سلطان صلاح الدین را بنظم کرده است. وفات او در حلب به سال 606 هَ. ق. بوده است.

💡 نه ذاتی این زمان عین صفاتی در امکان حیاتی در مماتی

💡 رسد او را حیات و نور ذاتی که نوبد در ردیف او مماتی

💡 سجودت میکنم زیرا که ذاتی حقیقت هم حیات و هم مماتی

💡 حیاتی دایم روحی من الله و مستغن حیاتی عن مماتی