ابن ضیاء
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ ضیاء ابوالبقا محمد بن احمد بن محمد عمری قرشی، ملقب به بهاءالدین (۷۸۹-۸۵۴ق /۱۳۸۷-۱۴۵۰م )، فقیه حنفی می باشد.
خاندان وی در اصل در صاغان (روستایی در مرو) می زیسته اند، لیکن تولد و زندگی او در مکه بوده است.
اساتید
تحصیل علم را در زادگاهش آغاز کرد و از محضر درس علمای آن دیار همچون پدرش، و نیز احمد بن ابی الفضل نویری، علی بن احمد نویری، ابن صدیق و زین الدین مراغی بهره برد. او سفرهای متعددی به قاهره کرد و در مجلس درس جمال الدین حنبلی، شمس الدین زرایبی و دیگران حاضر شد و نحو را از شمس الدین معید، معانی و بیان و اصول را از عزالدین ابن جماعه، نجم الدین سکاکینی، نجم الدین واعظی و شهاب الدین احمد غزی، فقه را از قاری الهدایه و مباحث کلامی را از شمس الدین ابن ضیاء فراگرفت و برخی از استادانش نیز به او اجازه تدریس و فتوا دادند.
شاگردان
از میان راویان وی می توان از محیوی عبدالقادر مالکی و سخاوی نام برد.
ویژگی
...
جمله سازی با ابن ضیاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 رای او را هست‌گویی از بلندی و ضیاء هم به گردون اتصال و هم به‌خورشید انتساب
💡 پیِ تجدیدِ فیروزیِ نسلِ پاکِ ساسانی مهین «سید ضیاء الدین» خجسته صدر اعظم شد
💡 رییس مشرق و مغرب ضیاء الدین منصور که هست مشرق و مغرب ز عدل او معمور
💡 جدا از همهٔ موارد، سید ضیاء امیدوار بود نفوذ بریتانیا بر نیروهای نظامی ایران را حفظ کند، اما رضاخان خواهان استقلال آن‌ها بود.
💡 داود ضیاء (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است.
💡 آثار منسوب به ابن ضیاء نشان‌دهنده سطح بالای دانش و مهارت علمی افرادی است که در آن دوران پراکنده زندگی می‌کردند.
💡 در تحلیل‌های ادبی، نام ابن ضیاء به عنوان یکی از نویسندگان یا شاعرانی که سبک خاص خود را داشتند، مورد بحث قرار می‌گیرد.
💡 برای شناخت دقیق‌تر اندیشه‌های ابن ضیاء، لازم است که تمام نوشته‌های باقی‌مانده از او با دقت و وسواس علمی بررسی شود.
