ابن خباز

💡 مرا هزار جهانست پر ز نور و نعیم چه ناز می‌رسدت با من ای کمین خباز

💡 پس خباز دست تمليخا را گرفت و به نزد پادشاه برد، پادشاه پرسيد: اين جوان رابراى چه آورده اى ؟

💡 از نان شده‌ای فارغ وز منت خبازان وز آب شدی فارغ کز تف جگر رفتی

💡 دیو خباز است و نان ختم خلایق وحش و طیر شمر میراب است و مردم تشنه تهران کربلا

💡 اين جواب خباز را قانع نكرد و بالاخره او را نزد شاه برد و گفت: اين جوان گنج پيداكرده و اين پولها نشانه آن است.