ابن بنا ابوعلی حسن بن احمد بغدادی حنبلی

[ویکی فقه] اِبْن ِ بَنّا، ابوعلی حسن بن احمد بن عبدالله بن بناء بغدادی حنبلی،
ابن بنا قرائات هفتگانه را نزد ابوالحسن حمامی (۳۲۸-۴۱۷ق /۹۴۰-۱۰۲۶م ) و فقه را نزد قاضی ابویعلی بن فراء حنبلی (۳۸۰- ۴۵۸ق /۹۹۰-۱۰۶۶م ) و ابوالفضل تمیمی (۳۴۲- ۴۱۰ق /۹۵۳-۱۰۱۹م ) و دیگران آموخت
عبدالرحمان ابن جوزی، المنتظم، ج۸، ص۳۱۹، حیدرآباد دکن، ۱۳۵۹ق.
در فقه گرایش وی به شافعی آشکار است.ابن رجب در مجموعه های او، معتقدات مشترک میان دو مذهب شافعی و حنبلی را دیده و قصد ابن بنا از گردآوری آنها را تألیف قلوب و توحید کلمه دانسته است.
عبدالرحمان ابن رجب، الذیل علی طبقات الحنابلة، ج۱، ص۴۳، به کوشش هانری لائوست و سامی الدهان، دمشق، ۱۳۷۰ق / ۱۹۵۱م.
عده ای از کسانی که درباره ابن بنا اظهار عقیده کرده اند، وی را محکوم کرده و شماری به دفاع از او برخاسته اند.شجاع ذُهلی (د ۵۰۷ق /۱۱۱۳م ) گفته است که ابن بنا از قاریان تجویددان و شیوخی بوده است که از او احادیث نیکو شنیده ام و بیش از این درباره او نمی گویم.سِلَفی (د ۵۷۴ق /۱۱۸۰م ) گفته است که شجاع با این بیان به ضعف ابن بنا اشاره می کند.مؤتمن ساجی (د ۵۰۷ق /۱۱۱۳م ) از دیدار و منظر نیکوی ابن بنا یاد کرده، اما گفته است که با شخصیت وی موافق نبوده تا از او حدیث بشنود.
احمد ابن حجر عسقلانی، لسان المیزان، ج۲، ص۱۹۵، حیدرآباد دکن، ۱۳۲۹-۱۳۳۱ق.
...

💡 آنگاه ابوعلی به خراسان بازگشت، اما نوح که از این صلح دلخوش نبود، خاصه که وشمگیر نیز ابوعلی را به سازش متهم کرده بود، از او در خشم شد و سپهسالاری و امارت خراسان را از او بازگرفت.

💡 از استاد ابوعلی رَحِمَهُ اللّهُ شنیدم صبر همچون نامست اگر از صبر گویند و وی تلخ بود، معنی این خوش است.