ابن التستری

لغت نامه دهخدا

ابن التستری. [ اِ نُت ْ ت ُ ت َ ] ( اِخ ) سعیدبن ابراهیم، مکنی به ابوالحسین. او نصرانی و از برآوردگان بنی الفرات بودو در اول قرن چهارم هجری میزیست. ابن التستری و پدرش در مکاتبات خویش سجع بکار می بردند. و کتاب المقصور و الممدود بترتیب الفبائی و کتاب المذکر و المؤنث بهمان ترتیب و کتاب الرسل فی الفتوح نیز بترتیب حروف از اوست، و هم او را مجموعه رسائلی است از هر فنی.

جمله سازی با ابن التستری

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 سهل بن عبد اللَّه التستری گفت: توکل حال رسول خداست و کسب سنت وی است، هر که بر کسب طعن کرد بر سنت وی طعن کرد، و هر که بر توکل طعن کرد بر ایمان طعن کرد. آن گه گفت: اگر از حال رسول (ص) درمانی، نگر تا سنت او دست بنداری! گفتند: یا شیخ! آن توکل که حال وی بود عبارت از آن چه نهیم؟ گفت: «قلب عاش مع اللَّه بلا علاقة». و هو المشار الیه بقوله تعالی: ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغی‌.

💡 ابن التستری از عارفان بزرگ و متکلمان مشهور تاریخ اسلام بود که با آرای خاص خود در زمینه فلسفه و تصوف تأثیرات عمیقی بر نسل‌های بعد گذاشت.

💡 در متون قدیمی مذهبی، اشارات متعددی به زندگی و آموزه‌های ابن التستری دیده می‌شود که نشان‌دهنده جایگاه والای او در میان پیروان مکاتب عرفانی است.

💡 مطالعه آثار و شرح زندگی ابن التستری می‌تواند به درک عمیق‌تر از مباحث پیچیده کلامی و عرفانی در دوران طلایی تمدن اسلامی کمک شایانی نماید.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران