ابله کوبی

💡 از بسکه فساد و ابلهی زاد از من در عمر کسی نگشت دلشاد از من

💡 از آن جوهر گر اینجا آگهی تو خبرداری وگرنه ابلهی تو

💡 برون شد ابلهی با شمع از در بدید از چرخ خورشید منور

💡 از عشق که کرد ای دل ابله توبه تا من کنم از وصال آن مه توبه

💡 وه که تا در جهان پر تشویش چند خندند ابلهان زان ریش

💡 زر چو ابله را همی‌آید به کف می‌کند اسراف و می‌سازد تلف