ابر لجن

💡 زایوان تو شنیده به‌شادی هزار عید آوای زیر و نالهٔ بم ابر و آفتاب

💡 کمان را چو ابر بهاران گرفت برآن دیو دد تیرباران گرفت

💡 گر ابر غمت قطره چین خواهد ریخت چون مو ز تنم خاک بلا خواهد رست

💡 چون ابر دید در کف صحرا قباله‌ها باران‌ها چکید و ببارید ژاله‌ها

💡 در زمین شور بر رغم لب خشک صدف ابر نیسان گوهر خود می فشاند بیشتر

💡 سخن اندر یکی گفت او ابر دار که در یکی خدا بودش خبردار