اباحه تعبدی

[ویکی فقه] اباحه مستند به حکم شرع را اباحه تعبدی می گویند.
هرگاه اباحه مالی تنها مستند به حکم شرع باشد نه به اباحه یا رضای ضمنی مالک، به آن، اباحه تعبّدی یا تعبدی محض گفته می شود، مانند اباحه حاصل از معاطات که بنا بر قولی، اباحه تعبّدی محض است.
حاشیة کتاب المکاسب (اصفهانی) ج۱، ص ۱۹۸.
۱. ↑ حاشیة کتاب المکاسب (اصفهانی) ج۱، ص ۱۹۸.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۲۲.
...

💡 و اگر مالك قبل از دفن ميت اجازه دهد كه در زمين او دفن شود بعد از دفن ديگر حق ندارد ازاذنش و اباحه اش برگردد بله اگر ميت به علتى ازعلل از قبر بيرون بيفتد ديگر بر او واجب نيست براى دفن مجدد اجازه دهد بلكه مى توانداز اجازه قبليش برگردد.

💡 خداى تعالى در اين جمله بر آدميان منت مى گذارد كه به پوشيدن لباس و آرايش خودهدايت شان كرده است. و به طورى كه بعضى گفته اند اين آيه دلالت بر اباحه لباسزينت دارد.

💡 ((حلاج ))در نهايت توسط حاكميت عباسى، به خاطر ابراز عقايد غلوآميز و انحرافىدستگير و كشته شد. ((شيخ بهايى ))در ((كشكول )) خود درباره او چنين آورده است:((اهل بغداد))بر اباحه خون وى اتفاق نمودند، در حالى كه او دائم مى گفت: خدا را درريختن خون من در نظر آوريد، ريختن خون مردم حرام است، ولىاهل ((بغداد))اباحه خونش را نوشته و تاءييد كردند. نهايتا وى به زندان((مقتدر))عباسى منتقل شد.

💡 همچنين، امضاى آن حضرت نيز در صورت تجرد از قرايندال بر جواز خواهد بود، نه حكمى ديگر؛ چون اگر كسى در محضر آن حضرت، كارىانجام داده يا حرفى زده است و آن عمل يا گفتار مخالف شريعت بوده، بر آن حضرت صلّىاللّه عليه و آله واجب بوده كه او را ارشاد نموده و واقع را بيان مى كرد و چون سكوتفرموده است، اين سكوت امضا حساب شده و حداقل دلالت بر اباحه دارد.

💡 حكم اباحه آنچه مشركين و برخى از مؤ منين بر خود ممنوع كرده بودند 

💡 امـر در جـمـله (بخوريد از رزق آن ) امر وجوبى نيست، بلكه تنها جواز و اباحه را مىرسـانـد. و كلمه (نشور) و همچنين كلمه (نشر) به معناى احياى مردگان بعد از مردناست، و اصل اين كلمه به معناى نشر طومار و جامه، يعنى گشودن آن بعد از جمع كردن وپيچيدن آن است.